ANNA BOLEYN – Przepis na romans z królem

Anna Boleyn to jedna z moich ulubionych postaci historycznych. Pokochał ją potężny król i ożenił się z nią.  To ona zmieniła religię w swoim kraju tak, że Anglia przestała służyć papieżowi. W swoich czasach budziła mnóstwo emocji byciem sobą. Anny nienawidzono i były ku temu powody. Oto historia dwórki, która została królową…

Anna Boleyn

http://historia.org.pl/wp-content/uploads/2014/05/Anne-Boleyn.jpg

Kiedy ta młoda dziewczyna z grubym warkoczem pojawia się na angielskim dworze w 1522 roku  to nie był przypadek. Przybyła tam na wezwanie swojej rodziny, której na dworze królewskim dobrze się powodziło odkąd jej siostra Maria spędzała noce w sypialni króla. Henryk VIII jednak szybko nudził się swoimi nałożnicami i tym razem nie było inaczej. Rudy ogier zaczynał kręcić nosem na blondynę, która przestawał go powoli interesować, więc Boleynowie posłali po Annę. Była świeża i bardzo piękna. Brunetka o ciemnych oczach, energiczna i inteligentna. Zupełne przeciwieństwo swojej siostry, która raczej nie przypadkowo była blondynką.

Anna Boleyn została więc królowi podstawiona.

Henryk zawsze dawał wciągać się w takie gierki. Był jak marionetka, która podskakuje kiedy ciągnie się za sznurki. Wszystko to było oczywiście do czasu. Do momentu, kiedy króla doprowadzano do wściekłości. Wtedy wpadał w trans i ścinał łby komu popadnie i kto akurat był pod ręką. Wszyscy o tym wiedzieli, ale jednak każdy chciał spróbować na ile może napiąć sznurki marionetki. Anna Boleyn również postanowiła spróbować. Ponieważ cały kraj wiedział o tym, że król Henryk VIII to największy babiarz w historii, Anna postanowiła zwrócić na siebie uwagę króla, rozochocić go i rozkochać, ale nie miała zamiaru wchodzić do jego sypialni. Ale nie było to łatwe zadanie.

Anna Boleyn

http://www.myartprints.co.uk/kunst/english_school/portrait_queen_anne_boleyn_15_hi.jpg

Anna Boleyn miała cel

Chciała zostać królową, a nie królewską metresą. Wiedział, że jako królewska kochanka skończy jak jej siostra. Henryk wykorzysta ją i pozbędzie się jej aby zaraz potem znaleźć sobie inną. Pomimo młodego wieku Anna miała doświadczenie miłosne, którego nabrała we Francji. Na francuskim dworze miała powodzenie i korzystała z niego. Wiedziała co należy zrobić w celu zawładnięcia męskim sercem. A Henryk był bardzo prosty w obsłudze. Kiedy zachwycił się Anną od razu wyciągną po nią rękę, ale niestety ona nie pomagała mu w zbliżeniu. Król był bardzo przewidywalny, więc Anna widziała czego ma się spodziewać. Z góry wiedziała, zanim jeszcze przysłał jej pierwsze prezenty, że je odeśle. Nie przyjmowała od króla błyskotek, ale sugerowała, że raduje ją jego miłość. To jego serca oczekiwała w darze. Jego prawdziwej miłości i oddania, niczego więcej. Jednak na bycie królewską nałożnicą zgodzić się nie mogła przez wzgląd właśnie na świętą i czystą miłość, która miała ich łączyć. Oczywiście były to gierki, na które monarcha łapał się bez zająknięcia. Henryk oszalał z miłości do Anny. Uczucie było potężne, bo nie konsumowane. To była nowość w życiu króla. Dlatego też uwierzył, że ta właśnie miłość jest mu przeznaczona. Warunkiem dzielenia sypialni z królem był ślub.

Anna Boleyn

http://www.anne-boleyn.com/wp-content/uploads/2010/11/abhever.jpg

No ale jak tu wziąć ślub, skoro Henryk miał już żonę?

Anna Boleyn bardzo poważnie traktowała całą tę sprawę. Tak bardzo, że w końcu wszyscy zaczęli się tym niepokoić. Dwórka opętała króla do tego stopnia, że ten zaczął rozmyślać o rozwodzie. A to w szesnastym wieku nawet dla monarchy tak potężnego jak Henryk VIII nie było łatwe. Kiedy postanowił o rozwodzie zaplanował, że z Anną będzie miał syna, o którym od dawna marzył. Anna obiecała mu, że urodzi mu następcę tronu,

Anna Boleyn i Henryk VIII

http://novinar.bg/data/2015-10-12/20151011_0058.jpg

Katarzyna – córa królów

Katarzyna Aragońska była prawdziwą królową, spłodzoną przez królów,  prawdziwą królewską żoną i matką jedynego żyjącego dziecka Henryka – Marii. Kochał ją lud, bo była przykładem wszystkich chrześcijańskich cnót. Wyszła za mąż za Henryka po śmierci jego brata. Pozwolił na to kościół i papież udzielił w tej sprawie dyspensy. Stało się tak dlatego, że Katarzyna przysięgła, że nigdy ze zmarłym mężem nie dzieliła sypialni i że jest czysta i nienaruszona. W innym przypadku kościół nie wyraziłby na to zgody, gdyż było to sprzeczne z biblią. Jednak kiedy na „scenę” weszła Anna, Henryk zaczął szukać powodów do rozwodu i wymyślił, że z całą pewnością Katarzyna kłamała i że wyszła za niego nie będąc cnotliwą i dlatego Bóg nie obdarza go synem z tego związku. Jednak Katarzyna nie ulegała presji męża i za nic nie chciała zejść z tronu. Papież, którego Henryk przyciskał do muru również nie chciał ułatwić mu sprawy i unieważnić małżeństwa nie miał zamiaru. Katarzyna bowiem miała wielkie „plecy”. Jej bratanek, cesarz Hiszpanii Karol V miał w sprawie wiele do powiedzenia i ojciec święty nie ważył się mu podskoczyć. I tak oto zachcianka dwórki postawiła Anglię w problemowym położeniu.

http://www.tudorowie.pl/wp-content/uploads/2015/05/1.Daniel_Maclise_Henry_VIIIs_first_interview_with_Anne_Boleyn.jpg

Kościół Anglikański

Anna Boleyn nie oddala się królowi i trzymała go w napięciu przez kilka lat, bo tyle właśnie trwała walka Henryka z Rzymem o rozwód z Katarzyną. Wówczas to sprawy zaszły tak daleko, że kiedy król stracił nadzieję na legalny rozwód, zerwał całkowicie i oficjalnie stosunki ze Stolicą Apostolską. Sam ustanowił się głową kościoła w Anglii.  Wtedy odprawił żonę, którą nie wolno już było nazywać królową, ale Księżną Wdową po zmarłym bracie Henryku. Swoją córkę Marię zdegradował do roli bękarta. Ożenił się z Anną i zaraz potem małżeństwo zostało skonsumowane.  Po kilku miesiącach koronował ją na królową Anglii. Anna była już wówczas w dość widocznej ciąży. Henryk nie miał wątpliwości, że urodzi mu się upragniony syn. Anna przecież obiecała, że urodzi mu dziedzica zaraz po ślubie.

http://www.tudorowie.pl/wp-content/uploads/2015/06/1.King_Henry_and_Anne_Boleyn_Deer_shooting_in_Windsor_Forest.jpg

Narodzenie dziedzica

To był dla króla prawdziwy szok, kiedy Anna Boleyn zamiast syna urodziła dziewczynkę. Rudowłosa księżniczka to Elżbieta, którą w przyszłości nazywać będę Wielką. Henryk doczekał się wtedy prawdziwego następcy tronu, ale nie wiedział o tym. Nie mieściło mu się w głowie, że na tronie zamiast mężczyzny może siedzieć kobieta i rządzić pełną gębą. Tak więc uznał Elżbietę za niepotrzebną.

Kolejne ciąże Anny dawały królowi nadzieje, które znikały dość szybko, ponieważ Anna za każdym razem traciła dziecko. Ostatnie z dzieci urodziło się w o czasie, ale niestety było martwe. To był chłopiec.

Henryk VIII podczas tych miesięcy oczekiwania na dziedzica bardzo ostygł w uczuciach do Anny. Zdradzał ją jak każdą kobietę przed nią i ranił rozczarowaną dwórkę, która choć została królową nie dawało jej to szczęścia. Królowa stawała się nerwowa, agresywna, i w rezultacie dokuczliwa. Znudziła go i zniesmaczyła. Postanowił poszukać sobie innej żony. 

Jane Seymour

Była zupełnie inna od Anny. Nie pociągała go za bardzo. Miała spore braki w wykształceniu i ledwie umiała się podpisać. Nie prowadziła z królem ciekawych rozmów tak jak Anna na początku ich znajomości. Nie zachwycała go inteligencją i urodą, ale była cicha i niekonfliktowa. W sam raz na żonę dla króla i na matkę jego syna. Henryk miał już dość ciągłych walk małżeńskich z Anną, która wpadała w zazdrosne pasje i nie panowała nad sobą. Do tego Henryk zaczął chorować i jego słynna rana na udzie bardzo mu dokuczała. Zaczął tyć i nieco zramolał. Nie był już młodym bogiem, stawał się stary i schorowany. Anna go dołowała, a Jane dawał mu radość i ukojenie.

https://sites.google.com/site/henrykviiitudor/_/rsrc/1472877091540/config/customLogo.gif?revision=6

I nadszedł czas na pozbycie się żony…

Zarzucił jej i udowodnił zdradę. Anna została oskarżona o współżycie z kilkoma mężczyznami w tym również ze swoim bratem Jerzym. Oskarżono ją również o czary i rzucanie uroków. Anna Boleyn stanęła przed sądem i została osądzona i skazana na śmierć. Błagała męża o litość. Pisała do niego listy i liczyła na laskę. Niestety to był właśnie ten moment, w którym króla doprowadzono do wściekłości, i kiedy zaczynał ścinać łby komu popadnie, i kto był akurat pod ręką. Spadały więc głowy tych, którzy mieli ponoć pomagać królowej w schadzkach, spadła głowa jej brata Jerzego, a na końcu ścięto głowę Annie. Bo kiedy król powiedział, że chce nowej żony to nikt i nic nie mogło mu w tym przeszkodzić. To on był królem i głową kościoła na tej wyspie.

Okrucieństwo króla Anglii wstrząsało całym krajem i Europą pomimo, że Anny nigdzie nie lubiano. Od tamtej pory przyszłe żony króla były ostrożniejsze i bardziej ciche. Jedynie młoda i nierozważna Katarzyna Howard głowę straciła dla króla w dosłownym sensie tego słowa. Cztery pozostałe zmarły śmiercią naturalną. Moim zdaniem Anna nigdy nie zdradziła Henryka. Była zbyt inteligentna i za bardzo zależało jej na swojej pozycji aby robić takie głupstwa. To nie jest najlepszy przepis na romans z królem, prawda? Trzeba mieć jednak łeb na karku, żeby tak pogrywać.  

 

 

 

 

2 Dziękujemy!

Może Ci się również spodoba

2 komentarze

  1. Nyatta napisał(a):

    zabawne, właśnie kończę czytać książkę „Kochanice Króla”. opasłe tomisko, ale miło wciągnęło :)

  2. Livia napisał(a):

    Co za głupoty, nie posiadacie podstawowej wiedzy na temat Anny. Po pierwsze, Anna skonsumowała związek z królem przed zawarciem związku małżeńskiego, we Francji popierał ją król Franciszek, a Henryk nie planował na dłuższą metę pozbyć się żony. Z Jane chciał uczynić kochankę i nikogo więcej, dopiero późniejsze oskarżenia sprawiły, że zapragnął ją od siebie odsunąć.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *