WYCISKACZE ŁEZ – Podróże do miłości

Wyciskacze łez, melodramaty, historie o miłości. O tym będzie ten wpis, do którego natchnęło mnie kilka polskich filmów o tejże tematyce. Kiedy jest mi żle, kiedy dopada mnie całe zło tego świata wraz ze swoją gruboskórnością, pospolitością teraźniejszości i codzienności – wtedy czasami w tajemnicy przed światem oglądam stare filmy o miłości. Tyle razy opisuję tu na blogu wspaniałe plenery rzeczywistości, które już nie istnieją. Bywam w otoczeniu starych murów świetnych niegdyś rezydencji, w dawnych parkach przypałacowych – słynnych dawnymi laty w całej Europie, w których otoczeniu mogła wydarzyć każda z tych historii, o której tutaj wspomnę.

065

Wyciskacze łez – „Trędowata”

Ci, którzy wolą raczej nowoczesne kino akcji z najsłynniejszą w świecie obsadą – nie będą zainteresowani tym tematem. Kobiety dziś podobnie jak mężczyźni wolą produkcje pełne efektów specjalnych i fabułę bardziej nowoczesną. Ale myślę, że pomimo tego trafię do wielu – przeważnie kobiecych serc – publikując ten wpis. „Trędowata” to chyba najsłynniejszy polski melodramat. Ponadczasowy wyciskacz łez.

Wyciskacze łez - Trędowata

źródło: http://www.filmweb.pl/film/Tr%C4%99dowata-1976-11191/cast/actors

Ja – nigdy nie płaczę i raczej się nie wzruszam, ale kiedy czasem wracam do tego właśnie filmu łzy zalewają mi policzki, a serce pęka. No cóż, może tak do końca tego nie widać – ale jestem kobietą. Twardą, zasadniczą, silną i niezależną – ale jednak kobietą. I kiedy widzę na ekranie tę parę nieśmiertelnych kochanków, serce moje mięknie, oczy stają się mokre, a w głowie słyszę nawet wiele dni potem – ten słynny walc filmowy. Muzyka jest taka jak ta miłość. Piękna, pełna bólu i odwagi. Wszystko dzieje się w środowisku polskich wyższych sfer. Panna Stefania Rudecka jest wprawdzie szlachcianką ale niestety bez grosza przy duszy. Jest nauczycielką, która pracuje w pałacu hrabiny Elzonowskiej. Tam poznaje ordynata Waldiego Michorowskiego, który słynny jest ze swoich licznych podbojów miłosnych, i którego rodzina czym prędzej pragnie dobrze i bogato ożenić. Waldemar jednak postanawia się sprzeciwić prawom swojej sfery i zamierza się ożenić z biedną Stefcią. Ten mezalians zostaje szykanowany. Spisek przeciwko Stefci doprowadza dziewczynę do śmierci. Nazywano ją trędowatą i doprowadzono do załamania nerwowego.

Produkcję tę pomimo wieku (1976r) ogląda się z wielką przyjemnością. To naprawdę bardzo dobrze nakręcony film. Nagrywany częściowo w Łańcucie, a częściowo w Książu daje nam wspaniały obraz miłości w zabytkowych, historycznie wartościowych plenerach. To film Jerzego Hofmana. To prawdziwy sukces filmowy tamtych czasów. Scenariusz powstał na podstawie książki Heleny Mniszkówny pod tym samych tytułem. Zarówno film jak i książka często były krytykowane, nazywane kiczem. Krytycy pocili się aby pogrążyć tę historię miłosną i pozbawić ją wartości, a publiczność czytająca powieść i oglądająca film – biła brawo jej twórcom. Dlatego też powieść tę wznawiano ponad dwadzieścia razy, a sam film kręcony był nie raz. Dlaczego tak się działo?

Źródło: http://forum.kinopolska.pl/viewtopic.php?p=100292&sid=bdda3ca98137fd56827e78b301d986bb

Źródło: http://forum.kinopolska.pl/viewtopic.php?p=100292&sid=bdda3ca98137fd56827e78b301d986bb

Pan Michorowski po poznaniu guwernantki zakochuje się w niej bez pamieci ze wzajemnością. Pomimo, że arystokraci sprzeciwiają się ich miłości – Waldi prosi o rękę panny Stefani Rudeckiej, zabiera ja na bal jako swoją narzeczoną i tam ostatecznie traci ukochaną, która pada ofiarą spisku. Delikatna psychika młodej niewinnej dziewczyny została podeptana. Zdruzgotana Stefcia wybiega z balu i tonie w ciemnościach nocy i burzowej ulewy. To wszystko doprowadza do jej śmierci, a samego Waldemara do załamania nerwowego.

Mówią, że to historia dla pań z krainy garów, które rekompensują sobie swój los oglądając takie właśnie historie. Jednak kiedy ogląda się ten film i patrzy na takie osobistości jak Elżbieta Starostecka, Anna Dymna, Gabryjela Kownacka, Jadwiga Barańska.. To warto się zatrzymać i pomyśleć czy aby to na pewno kicz nad kiczami?

Plenery cudne, aktorzy pierwszorzędni, Hoffman ponadczasowy, a historia… No cóż. Nie musicie się przyznawać, że płaczecie za każdym razem, kiedy to oglądacie. Niech to zostanie tajemnicą nieustannego wędrowania w podroży do miłości również.

(Nie musicie ale możecie. Miejsce na komentarze jest dla Was… )

Wyciskacze łez – „Znachor” 

Tadeusz Dołęga-Mostowicz miał pomysł, który chciał nie chciał – przeszedł do historii polskiego kina. Jego powieść mocno zainteresowała czytelników. Zaraz po nich producenci filmowi, również bardzo zainteresowani – zabrali się za ekranizowanie wizji autora. Przed wojną produkcja ta okazała się niezwykle kasowa. W filmie zagrali najlepsi polscy przedwojenni aktorzy.

Po II wojnie światowej Jerzy Hoffman – najwyraźniej romantyk, podjął się kolejnej próby wskrzeszenie tejże historii. Główne role zagrali  najpiękniejsza wówczas – Anna Dymna i cudny jak milion dolarów Stockinger. Polska publiczność oszalała z zachwytu. Pamiętam, że nie łatwo było kupić bilet do kina na ten film w tamtym czasie. Kolejki były ogromne. Porównywalne do kolejek po bilet na „Wejście Smoka”. 

Źródło; http://www.se.pl/galerie/181345/530884/kadry-z-filmu-znachor/

Źródło; http://www.se.pl/galerie/181345/530884/kadry-z-filmu-znachor/

Ta historia zaczyna się od odejścia pięknej Beaty od męża, w którego rolę wcielił się wspaniały Jerzy Bińczycki. Ona odchodzi do kochanka i zabiera ze sobą córeczkę Marysię. On – światowej sławy chirurg ucieka w miasto, aby utopić smutki w alkoholu po tym jak się o tym dowiaduje i niefortunnie zostaje napadnięty i pobity tak dotkliwie, że całkowicie traci pamięć. Staje się nędzarzem bez nazwiska. Błąka się po świecie szukając pracy. Ostatecznie trafia do młynarza o nazwisku Prokop. Do małego miasteczka leżącego niedaleko Bielska Podlaskiego. Tam zastaje rodzinną tragedię. Syn młynarza cierpi z powodu wypadku. Kosiba – bo tak nazywa się już wtedy nasz bohater – wie jak uratować chłopaka. Podejmuje się operacji i doprowadza ostatecznie do uzdrowienia młodego mężczyzny. Niestety nie pamięta skąd ma swoją wiedzę. Zostaje miejscowym znachorem. W tym czasie w miejscowym sklepiku poznaje młodą  dziewczynę, która wydaje mu się dziwnie znajoma. Do młodej, pięknej i bardzo ubogiej dziewczyny dziewczyny zaleca się hrabia Leszek Czyński. Miłość gorszy świat. Rodzinę hrabiego i mieszkańców miasteczka. I kiedy ostatecznie młody hrabia oświadcza się Marysi – oboje wyjeżdżają za miasto, gdzie Marysia przyjmuje od Leszka pierścionek zaręczynowy, ich powrót okazuje się tragiczny w skutkach. Oboje padają ofiarą wypadku. Hrabiego ratuje lekarz i rodzina, a Marysia zostaje na łasce losu. Życie ratuje jej znachor, który żeby przeprowadzić operacje na otwartej czaszce kradnie lekarzowi narzędzia chirurgiczne.

Znachor ratuje dziewczynę, ale za kradzież narzędzi zostaje wtrącony do wiezienia. Młody hrabia zostaje wysłany do sanatorium i oświadcza się mu, że Marysia umarła. Mija sporo czasu, zanim los tak wszystko pookłada, że młodzi ponownie się spotykają. Okoliczności tego spotkania są pełne wzruszeń.

Źródło: http://liczilex.pl/wp-content/uploads/2015/02/r7.jpg

Źródło: http://liczilex.pl/wp-content/uploads/2015/02/r7.jpg

Historia chwyta za serce i rozrywa je wśród wielkich emocji. Miłość zwycięża, a los sprzyja kochankom. Leszek przed spotkaniem z Marysią każe ściąć dla niej wszystkie róże z ogrodu przypałacowego.  Klimat pleneru jest więc niesamowity. Kto nie oglądałniech nadrabia zaległości. To pierwszorzędny wyciskać łez i żadne kino na świecie nie jest w stanie zastąpić tego co nasze. Mamy piękne plenery, pełne prawdziwej historii, wspaniałych aktorów i najpiękniejsze na świecie historie o miłości. A na końcu dowiadujemy się, że panna Marysia jest córką znachora – profesora Wilczura i jej matki Beaty. 

Wyciskacze łez – „Nad Niemnem”

Historia podana w oprawie okolic wioski Wasilew Szlachecki nad Bugiem. Film kostiumowy. Obyczajowy wyciskacz łez. Piękna, miłosna historia przeplatana duchem patriotyzmu. To 170 minut wzruszeń pełnych miłosnych uniesień. Orzeszkowa umieściła akcję swojej powieści w 1885 roku.  Tutaj ponownie szlachta spotyka się z niższymi sferami. Korczyńscy i Bohatyrowicze, wierność ojczyźnie i ziemi, pamięć lat minionych, szeroko rozumiany patriotyzm. Oto wartości, które przewijają się w tejże powieści tuż obok miłości panny Justyny i i Jana. Jakie to wszystkie dalekie od naszego świata pełnego brutalności i krwawych scen. Justyna Orzelska- wcześniej uwikłana w niefortunny romans poznaje Jana z Bohatyrowiczów. Różni ich wiele.

Nad Niemnem

Źódło: http://film.interia.pl/wiadomosci/news-slynny-duet-z-nad-niemnem-jak-potoczyly-sie-ich-losy,nId,1823509

Pochodzą z innych warstw społecznych, choć panna Justyna oprócz nazwiska niczego więcej nie posiada. Jan to chłop, który pokazuje pannie z dworu jak wielką wartością jest ziemia i praca na niej. I tak rodzi się miłość między tymi dwoma światami. Wśród pół pełnych złotego zboża, wśród pasiek, pełnych słodkiego miodu, wśród opowieści o historii i czci pamieci wydarzeń dotyczących ojczyzny. Ta miłość jest prosta. Dobra i pełna szczerości. Nie ma w niej gierek i oszustwa. Młodzi spotykają się i podają sobie ręce pragnąć po prostu iść razem przez życie. Piękne to i bardzo mało skomplikowane. Dlatego tak niespotykane w dzisiejszym świecie. Serce rośnie od tej historii. Człowiek czuje się lepszym po obejrzeniu tego romansidła. I może każdy mówić co chce, ale szczęście nie jest strojne ani błyszczące przepychem. Szczęście nie potrzebuje dopingu, sukcesów czy poklasku. Miłość jest bardzo piękna, kiedy jest po prostu miłością i niczego się do niej nie dodaje. Wystarczą jej na przykład piękne brzegi Niemna i pola pełne złotego zboża aby mogła się narodzić.

Wyciskacze łez – „Dama Kameliowa”

No to teraz dołożymy do pieca! Nawet Ci, którzy nigdy nie oglądali Damy Kameliowej z całą pewnością słyszeli o tym filmie. Miłość ta jest pełna emocji, niesamowicie fatalna z skutkach i ubrana w stroje swojej epoki. Powieść tę napisał sam Aleksander Dumas (syn). Ta historia pięknie zaprezentowała się na ekranie z polskim plenerem. Miłość ta jest absolutnie niespełnioną. Bije na głowę wszystkie wyciskacze łez świata.  Wszystko dzieje się raptem w połowie wieku dziewiętnastego. Piękna Małgorzata jest luksusową kurtyzaną, która mieszka w Paryżu. Zwano ją Damą Kameliową.

żródło: http://www.telemagazyn.pl/film/dama-kameliowa-553181/

żródło: http://www.telemagazyn.pl/film/dama-kameliowa-553181/

Nieszczęśliwie dla niej spotyka na swojej drodze arystokratę Armanda Duval. Oboje zostają kochankami, których łączy coś więcej aniżeli jedynie miłość fizyczna. Małgorzata i Armand zakochują się w sobie szczerze i bez pamięci. Niestety los, świat i pochodzenie obojga kochanków nie pomaga tej miłości. Profesja pięknej Damy Kameliowej przeszkadza rodzinie Armanda. Dziewczyna ulega woli ojca młodego mężczyzny, który prosi ją o porzucenie tej miłości dla dobra jego syna. Małgorzata godzi się z losem, okłamuje kochanka mówiąc, że już nic do niego nie czuje i odchodzi. Jej los jest tragiczny. Wpada w rozpacz, choruje na gruźlicę i umiera…

Miłość nie daje w tym wypadku szczęścia obojgu kochankom. Zdarzyła się w niewłaściwym czasie i niewłaściwym miejscu. Kiedy ogląda się taki film i widzi się taką tragedię – łzy same cisną się i spływają po policzkach. I nie ma co się do tego nikomu przyznawać, bo może się zdarzyć, że mało kto to dziś zrozumie.

Te wyciskacze łez to cele krytyków. Zawsze będą „obrzucane pomidorami.” Dlatego właśnie stały się tematem tego wpisu. Bo co jak co ale miłość od wieków zawsze miała swoich zwolenników i przeciwników. I to wcale nie przeszkadzało się jej rozwijać w najróżniejszych formach. Światowej sławy wyciskacze łez typu „Romeo i Julia” czy „Tristan i Izolda” mają zapewne więcej zwolenników aniżeli przeciwników. Ale ja lubię plenery, w których kręcono „Znachora” czy „Trędowatą”. Są takie znajome. Takie bliskie, że aż czasem wierzę, że taka miłość naprawdę mogła się komuś przydarzyć…

 

7 Dziękujemy!

Może Ci się również spodoba

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *